Het laatste hoofdstuk van het boek “Alles heeft een reden” gaat over dat een gebeurtenis je kan overkomen om te leren een echt goed mens worden.

Ik vond mezelf al een echt goed mens, maar ik weet ook dat ik mijn naasten echt pijn heb gedaan met mijn onvermogens. En er is altijd ruimte voor verbetering. Hoe meer ik van mezelf leer houden, hoe een beter mens ik voor anderen kan zijn. Als er zachtheid in mij is, kan ik zachtaardig zijn voor anderen.

Vandaag was er weer een beetje ruimte over voor de straatkrantenverkoopster.

Ik haalde een kopje thee en een croissant voor haar bij de AH. We vonden elkaar in onze vrouwenliefde voor chocola toen ze vroeg “Cho-co-lat?”. “Ja is dat goed?” vroeg ik. Waarop zij met grote ogen en een zucht van verlichting “Jaahhhhh…!!” antwoordde.

Op zulke momenten weet ik weer dat het leven goed is. Omdat ik naast al mijn onvermogens ook het vermogen heb om liefde te scheppen met mijn dagelijkse daden. Het is maar een oefening. Morgen scheld ik misschien weer tegen mijn mede verkeersdeelnemer. Maar ik ben committed om te blijven oefenen in liefhebben.

Hoe zonde dat we vaak te druk, gestressed, arrogant, burnout, bang, afgesloten of afgeleid zijn om lief te kunnen hebben. Terwijl dat het enige is wat er echt toe doet…

Dank U God dat ik mag leren.

Amen.

Advertenties