Zoeken

Krista Steenbergen

Naar welke frequentie luister jij?

Plotseling hoor ik het. Als een radio heel zachtjes op de achtergrond. “He? Wat hoor ik toch steeds?” Een ruis. Een kras op de plaat. Iets voelt niet helemaal lekker. Het is zo zacht dat het makkelijk te negeren is. Het leven gewoon te leven. Druk druk druk. Onbewust van wat het is dat al mijn handelen drijft. Maar ik besluit eens op onderzoek uit te gaan. Daar! In de hoek van die donkere zolderkamer. Daar staat die oude radio. Ik loop er naar toe en het geluid komt langzaam dichterbij. Het lijken wel stemmen! Ik zoek de volumeknop en zet de radio harder. Dan hoor ik het. Ik barst in huilen uit bij het ontdekken dat hier op deze donkere zolder in de hoek onder de spinnenwebben al die tijd deze radio speelde. Verbluft luister ik naar de stemmen…

“Je bent niet goed genoeg!” “Je bent te dik” “Je moet afvallen om liefde te verdienen” “Waarom lig je nou lui op de bank!!” “Je bent een loser” “Het leven zal je nooit lukken!” “Gelukkig zijn is gevaarlijk!” “Je moet niet tevreden zijn!” “Het leven is een strijd!”

En zo gaat het nog wel even door.

En ik luister…

Met tranen over mijn wangen fluister ik:

“Ik ben er. Ik hoor je. Ik ben er nu. Het spijt me. Ik houd van je. Vergeef me. Dankjewel.”

Je gekoesterd weten is een essentiële behoefte.

Heel veel mensen hebben een gebrek aan liefde ervaren in hun jeugd. Ik wel ten minste. Net als mijn vader en mijn moeder. We leven nu in een tijd waarin we ons dat mogen beseffen. Ons bewust mogen worden van wat we gemist hebben en ons alsnog mogen openen voor heel veel liefde die altijd beschikbaar is!

Ik herinner mij nachtenlang alleen op mijn kamer in mijn bedje, mijzelf in slaap huilend. Niemand om me te troosten, niemand die me gewoon even vasthield als ik bang was. Dit zorgt er voor dat ik het ook nu soms nog moeilijk vind om liefde te ontvangen. Dat ik soms nog kan geloven dat er geen liefde is voor mij of dat ik de liefde niet waard ben. Subtiele overlevingsmechanismen nemen het dan ongemerkt over. Dat zorgt er voor dat ik mij soms afsluit voor mensen en alleen onder een dekentje wegkruip. Natuurlijk weet ik inmiddels veel beter en heb ik minuten, uren, dagen van koestering in mogen halen. Maar soms vergeet ik nog dat het een menselijke behoefte is om ons geliefd en gekoesterd te weten. Deze is voor de eenzame zielen onder ons. Een herinnering aan dat we allemaal verbonden zijn en dat we niet alleen zijn. Aho.

Ode aan de ballen.

ODE AAN DE BALLEN.

Een vrouw vroeg me gisteravond in het gezelschap van mannen: “Kris, vind jij ook niet dat sommige ballen gewoon lelijker zijn dan andere ballen?” Met een vies gezicht voegde ze er aan toe: “Je hebt dan van die schrompelige hangzakken..” Het was alsof ik de ballen van de aanwezige mannen angstig voelde samentrekken en ik weet zeker dat iedere man onbewust een vluchtige innerlijke check deed op de schoonheidsstatus van zijn ballen. Zouden ze nog goedgekeurd worden? Au. Hoe zou het voelen als mannen zo over borsten praten? Continue reading “Ode aan de ballen.”

Een goed mens te zijn.

Ik denk dat alle mensen een intrinsieke motivatie hebben om een goed mens te willen zijn. Wat die goedheid betekent en hoe dat er bij jou uit ziet dat bepaal je helemaal zelf.

Helaas zijn onze levens vaak zo druk dat we helemaal geen tijd hebben om goed te zijn. Of het wordt nog zo’n dingetje op onze to-do-lijst waardoor we er helemaal niet van kunnen genieten. Als we niet continu zo gestressed en bezorgd zouden zijn, zou de ziel volgens mij vanzelfsprekend goed doen. Want als we onszelf helemaal goed laten voelen, dan stromen we automatisch over naar andere mensen. Continue reading “Een goed mens te zijn.”

Sometimes…

Permission to PLAY

MESSAGE FROM ABOVE AND WITHIN  (Soul writing)

“This life. You are human, endless unfolding and evolving like a magnificant flower that fades and dies. Dare to die to be reborn again. Let go. Over and over again. Endless presence with all there is. True love has no preference. Contraction and expansion. Dark and light one and the same. New life is born from the darkness of the womb. Are you ready to sit with the darkness of your inside emtpiness? Or are you still hiding, running, avoiding.. holding on to what you’re not… Continue reading “Permission to PLAY”

Maak ruimte om lief te hebben.

Het laatste hoofdstuk van het boek “Alles heeft een reden” gaat over dat een gebeurtenis je kan overkomen om te leren een echt goed mens worden.

Ik vond mezelf al een echt goed mens, maar ik weet ook dat ik mijn naasten echt pijn heb gedaan met mijn onvermogens. En er is altijd ruimte voor verbetering. Hoe meer ik van mezelf leer houden, hoe een beter mens ik voor anderen kan zijn. Als er zachtheid in mij is, kan ik zachtaardig zijn voor anderen. Continue reading “Maak ruimte om lief te hebben.”

NEE MEVROUW, JA MEVROUW (ik word oud)

Na een week van successen en mezelf verbazen met hoe goed ik me voelde, ben ik vandaag weer ‘ingestort’. “Gefeliciteerd met je burn-out”… Ik ben echt helemaal opnieuw aan het leren hoe ik mijn wilde hengst moet temmen en berijden. Een beetje gas en ik vlieg uit de bocht. Continue reading “NEE MEVROUW, JA MEVROUW (ik word oud)”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑